Als je gewicht een obstakel is om te doen, wat je het liefste doet: zingen. De wondervolle operazangeres Wiebke Göetjes maakt het geregeld mee dat ze geen rollen krijgt. In Duitsland doen ze daar ook helemaal niet subtiel over. Für Dicke Verboten wordt er dan gemeld door de agenten.

Foto: Wiebke Göetjes, fotograaf: Yvonne Compier

Het plaatje dat ik bij mijn hoofd heb bij een operazangeres is een wondervolle vrouw met een prachtige jurk tot op de grond met opgestoken haren. Maar dat beeld blijkt achterhaald, als ik met Wiebke praat.

Ik ken Wiebke, doordat ze mij een mailtje stuurde. Ze was haar eigen naam tegen gekomen in een blog op deze website. Eindelijk is het dan tot een afspraak gekomen. Wiebke vertelt over haar carrière in de operawereld.

“In 1993 kwam ik van het conservatorium af en kreeg meteen de tweede vrouwelijke hoofdrol in Phantom of the Opera, Carlotta Giudicelli, een prima donna. Om mijn rol te mogen gaan doen moest ik eerst 20 kilo afvallen. Ik dacht: ik ga die rol krijgen, dus ik val af. En zo begon ik aan het soepdieet. Om de dag mocht je alleen soep eten. Heel verkeerd, maar ik viel 20 kg af en kon aan de slag. Tijdens Phantom kon ik die er redelijk makkelijk afhouden, hard werken en elke avond een showballet dansen, na 2 jaar (ca. 600 voorstellingen later) brak ik mijn been en zaten de kilo’s er al snel weer aan.

Als kind was ik niet vol. Op school werd ik gepest. Niet omdat ik dik was, waar het nou precies om ging is me nog steeds een raadsel, maar ik werd wel uitgescholden voor varkenskop.

Op mijn veertiende begon ik met zeuren over mijn dikke kont, terwijl ik helemaal geen dikke kont had. Ik had een fout vriendje die vond dat ik een dikke kont had.

Tussen mijn 16 en 18e jaar heb ik alles eruit gekotst wat ik binnenkreeg. Ik woog toen 56 kilo. Dat overgeven begon nadat ik een week misselijk was en daarna 5 kilo kwijt was. Ik dacht: dat is makkelijk! Ik had een dieet voor mezelf samengesteld van 500 calorieën. Die kotste ik dan uit. Ik heb ook wel eens tien dagen helemaal niet gegeten. En was teleurgesteld dat ik op die manier maar 4 kilo was afgevallen.

Op mijn 18e overleed mijn vader. Op een of andere manier heeft dat me wakker geschud en ging alles anders. Ik ontmoette een man en trouwde op mijn 21e. Hij zei: als je niet ophoudt met kotsen, ga ik bij je weg.

Foto: Wiebke Göetjes, fotograaf: Yvonne Compier

Het pesten in mijn jeugd kwam terug in mijn carrière. Op audities zeggen ze dezelfde dingen als vroeger. ‘Je hebt een dikke kont’ of ‘ik wil geen zangeres die met haar kont de hele bühne vult, want dan kan er geen schip meer naast.”

“Ik ben door een regisseur wel eens bij een stuk voor ¾ van de tijd in een gat in de grond gezet. Hij zei dat hij mijn wanstaltige voorkomen niet wenste te zien.” Moet je je voorstellen dat je dan 7 weken lang 6 dagen in de week 8 uur per dag dat in je nek gezegd krijgt… na afloop heb ik 3 weken depressief in bed gelegen.

Ik vraag Wiebke, waarom ze niet uit de operawereld is gestapt als ik deze verschrikkelijke verhalen hoor. “Als ik doe wat ik vind, krijg ik nooit meer werk. In de operawereld willen ze geen dikke mensen. Ik zit in een tang. Je kunt wel protesteren, maar je gooit dan heel veel deuren dicht. Maar misschien wordt het tijd om op te stappen.”

“In Duitsland had ik ook eens te maken met een spichtige intendante (=direkteur van het operahuis), die dikke vrouwen haat. Zij vond het vreselijk dat ik daar de publiekslieveling was. Nog steeds krijgt zij het voor elkaar dat ik in Duitsland bepaalde rollen niet krijg. In Duitsland zijn er zelfs operahuizen waar audities verboden zijn voor dikke mensen. Meestal moet ik voor audities heel ver rijden en dan kom je gewoon voor niks, ik heb nu liever dat ze het van te voren zeggen, voordat ik die honderden kilometers reis om vervolgens beledigd te worden”.

“Audities waren sowieso een martelgang. Ik probeerde dat gevoel ‘ze zullen me wel te dik vinden’ overboord te zetten, maar dat lukte niet altijd, vervolgens straal je dan weer uit waar je bang voor bent en krijg je precies wat je niet wilt. Om de angel er bij mezelf uit te trekken meld ik tegenwoordig van te voren dat ik dik ben, als ze me dan toch willen horen/zien kan ik daar gelukkig weer als mijn onbevangen zelf heen gaan, en dat dus dan ook uitstralen! En met goed resultaat!”

Volgens Wiebke is het buiten de operawereld trouwens net zo erg. “Hoe je eruit ziet, is belangrijker geworden dan wat je kunt en waar je voor staat. Alles en iedereen moet er hetzelfde uitzien en hetzelfde vinden. Wie anders is, moet weg. Ik zie geen kentering of een plus size revolutie. We worden uitgeroeid.”

“En dan de programma’s op tv. Dun, dunner, dunst. Wanneer zie je een geslaagde man of vrouw die dik is? De intolerantie ten opzichte van de groep die er anders uitziet, wordt aangewakkerd. Men doet mee, omdat ze erbij willen blijven horen en om niet zelf de uitgestotene te worden… Heel kwalijk.”

In de operawereld zijn het volgens Wiebke niet alleen de volle mensen die niet in het plaatje passen. Ook voor donkere mensen en Aziaten is het heel moeilijk. “Ik denk dat de operahuizen denken dat het publiek het interessanter vindt om blanke, slanke mensen op het podium te zien en bang zijn de gunst van het publiek te verliezen, terwijl het juist het publiek niet zo veel uitmaakt als er maar goed gezongen en gespeeld wordt!”

“Natuurlijk begrijp ik écht wel dat ik niet voor een aan tbc lijdende Mimi of Violetta door kan, daar auditeer ik zelf al niet voor, maar voor vele andere rollen maakt het écht niet uit of je dik of dun, zwart of Aziatisch bent. Dikke, zwarte, Aziatische vrouwen en mannen kunnen net zo goed liefhebben, haten en alle andere emoties vertolken die je kunt bedenken.  De regisseur die mij inhuurt, weet waar hij voor staat en is niet bang voor zijn eigen hachie.”

Lijnen doet Wiebke al 15 jaar niet meer. “Ik ben van al dat diëten alleen maar dikker geworden. Als ik dit leven nog een keer over zou mogen doen, zou ik arts willen worden. Pas op mijn 45e kwam ik erachter dat mijn schildklier te langzaam werkt. Ik kon opeens niet meer zingen, was hees. De dokters konden niks vinden. Uiteindelijk kwam uit een bloedcheck dat mijn schildklier niet goed functioneert. Nadat ik met de medicijnen was begonnen kwam het direkt weer goed met die stem. Gelukkig, want ik dacht dat ik iets verschrikkelijks had gedaan en dat mijn carrière voorbij was…”

Foto: Wiebke Göetjes, fotograaf: Yvonne Compier

“Achteraf denk ik dat mijn schildklier in mijn jeugd al kuren had. Op mijn 17e/18e was ik aan de pil en kreeg spontaan borstvoeding. Ik ben naar het ziekenhuis gegaan, daar werd me verteld dat ik geen kinderen zou kunnen krijgen. Nu weet ik dat door een schildklierafwijking vocht uit de borst kan komen omdat het vaak samen gaat met oestrogeendominatie, door dat extraatje oestrogenen in de pil ging ik als het ware ‘overlopen’.

Ik heb vanaf die tijd gedacht dat ik geen kinderen zou kunnen krijgen, terwijl dat dus niet waar was (met medicatie makkelijk bij te stellen), dat vind ik nog steeds heel kwalijk, ook al was/ben ik niet zo ‘broeds’.

Op internet las ik dat je schildklier slechter gaat functioneren door streng lijnen. En als je verbranding al slecht was, dan wordt dat door het lijnen alleen maar slechter. Vooral als je daar aanleg voor hebt. Als arts zou ik dat allemaal willen onderzoeken.

Ik heb eens op een site een poll gedaan onder vrouwen met langzame schildklieren en kwam erachter dat dit bij iedereen begonnen was na een strenge lijnpoging, alsof de kachel die je laag zet door het lijnen zichzelf niet meer kan opstoken als je weer normaal gaat eten. Net zoiets als jojo eigenlijk, maar dan nog in het kwadraat.

En aangezien je op jonge leeftijd nog niet weet dat/of je een latent  ‘zwakke’ schildklier hebt kun je niet weten dat je je schildklier de verkeerde kant op triggert met een dieet… met alle gevolgen van dien! Daarvoor zou ik wel op de barricades willen gaan om die jonge meiden die een paar kilo willen afvallen te waarschuwen, want ze eindigen uiteindelijk als hun biggest nightmare door hun eigen lijnpogingen….

Behalve de schildklier die een belangrijke oorzaak kan zijn van overgewicht, vermoedt Wiebke ook een psychische oorzaak bij zichzelf, bijvoorbeeld doordat ze in haar jeugd gepest en genegeerd werd. “Dit lichaam schreeuwt om gezien en gehoord te worden. En het bizarre is dat ze me nog steeds niet zien. Ik blijf proberen ermee in het reine te komen,  maar mezelf ‘straffen’ met een dieet dat is de weg niet”

Wil je Wiebke zien optreden? Dit bericht stuurde Wiebke nog na:

Vanaf 21 oktober 2012 zing ik in Leipzig de hoofdrol in “die Fluchende Holländerin” een parodie naar Wagner’s “Der Fliegende Hollander”, verdere voorstellingen van 2013-2016.

Van 26 december 2012 t/m 20 maart 2013 zing ik in een tournee door Duitsland nog een keer 62 voorstellingen van Phantom of the Opera bij http://www.ww-events.com
(nb. ze zochten daar een dikke Carlotta……tja, die sleep ik dan natuurlijk meteen binnen! :) )