Hoeveel kleding ik de afgelopen jaren wel niet heb verzameld zag ik pas een paar maanden geleden tijdens de verhuizing.

Mijn lieve broer begint te lachen als ik de zoveelste doos met schoenen in zijn bus schuif… Ik zie wat hij ziet en ik schaam me. En aan die grote tassen met kleding, komt ook maar geen eind. Veel tijd om erover na te denken heb ik niet, want de boel moet over.

Die kleine kledingkast was heerlijk

Een kamer op mijn nieuwe adres wordt volgestouwd met mijn kleren en schoenen. Het is vreselijk. Dit moet anders. De maanden ervoor leefde ik op mijn tijdelijke adres met een klein kledingkastje. Je kunt zeggen dat er sprake was van een soort van capsule garderobe en het was heerlijk.

Overzicht, blij met items die ik heb, nieuwe combinaties maken. Zo moet mijn nieuwe leven eruit zien.

Kledingkast met de kleding die weg moest

Ik denk dat ik koopverslaafd ben

Hoe komt het dat ik zoveel kleding heb?

Ik heb er veel over nagedacht. Natuurlijk, ik heb de afgelopen jaren geregeld kleding gekregen om reviews over te schrijven hier op wondervol.nl.

Dat weerhield me er overigens niet van om ook kleding te blijven kopen.

Ik denk eigenlijk dat ik een beetje koopverslaafd ben. Nouja… laat dat ‘beetje’ maar weg.

kleding opruimen

Hoe het zover heeft kunnen komen

En ik heb ook redenen bedacht voor de oorzaak van die koopverslaving. Het zijn er verschillende.

Al vanaf mijn middelbare schoolperiode kon ik niet alles aan, wat ik graag wilde. Gewoon omdat het niet beschikbaar was in mijn maat. Mijn moeder kan gelukkig heel goed naaien dus dat maakte veel goed. Maar toch… vanaf dat moment moest ik kopen wat paste, niet wat ik leuk vond.

En nu… nu is er zoveel mooie kleding beschikbaar in mijn maat. Ik kan nu kiezen. Nee, ik moet nu kiezen. Ik hoef niet meer genoegen te nemen, met dat wat past. Ok, je moet soms iets beter zoeken dan iemand met maat 38, maar bijna alles is te vinden! En ik denk soms wel eens, dat ik de afgelopen jaren de ‘schade’ heb ingehaald. Een inhaalrace op modegebied van wat in mijn jonge jaren niet voor mij was weggelegd… En dat maakt van mij een soort van mateloze shopper.

Wat ook meespeelt is dat ik in de afgelopen jaren behoorlijk ben veranderd. En dat heeft zijn weerslag op mijn kledingsmaak. Van netjes, licht zakelijk, naar sportief, misschien wel een beetje tomboy-achtig. Ik word komende week 47, maar kan nog steeds mijn kledingstijl maar lastig omschrijven… Zo’n veranderende kledingsmaak, betekent ook een complete transformatie van mijn garderobe.

Ik heb gerookt, ik heb (in mijn studententijd redelijk veel) gedronken. Beide doe ik al heel lang niet meer. Overeten heb ik ook gedaan. Mezelf uithongeren trouwens ook. Jarenlang was ik veel te veel bezig met eten, de hele dag door. Misschien was er wel sprake van eetverslaving. Dat is niet meer, daar heb ik mee afgerekend. Ik mag van mezelf altijd alles eten wat ik wil. En het is iets minder simpel dan ik het hier opschrijf, maar eten heeft op mij geen (ongezonde) aantrekkingskracht meer.

kledingkast Ikea

De hebberigheid wordt alsmaar aangewakkerd

Blijft over mijn koopverslaving.

Misschien is mijn koopdrang wel in de plaats gekomen voor mijn eetverslaving. Het is de hoogste tijd om ook daar mee af te rekenen. Ik ben er bijna rijp voor, ik voel het. De mode-industrie gaat me meer en meer tegenstaan. De verwoesting van de planeet waar de mode als een van de meest vervuilende industrieën een behoorlijke steen aan bijdraagt. De prijzenoorlog die ervoor zorgt dat de mensen die onze kleding maken worden behandeld als slaven…

En desondanks… Van een afstandje zie ik mezelf steeds vaker als die achteloze consument die in de fuik zwemt van de commercie. Sale! Musthaves! Nieuwe collectie! De hebberigheid die bij mij wordt aangewakkerd. Die maakt dat ik die ene fantastische broek, jurk, jas of wat dan ook MOET hebben. (En als ik het dan eenmaal heb, vraag ik me steeds vaker af… was dit nu waar ik zo gelukkig van zou worden?)

Van de jaren dat ik lijnde weet ik dat het geen zin heeft om mezelf een koopverbod op te leggen. Dat wat ik niet mag, ook al is het een zelf opgelegd verbod, krijgt een veel te grote aantrekkingskracht op me. Het werkt averechts.

Hebberig en gulzig

Ook weet ik van mijn dieettijd dat het geen zin heeft om mezelf te verachten voor mijn hebberigheid. Net zoals ik van mezelf walgde om mijn gulzigheid en mijn niet te stillen eetlust. Mezelf geselen met dit soort gedachtes, is niet constructief. Integendeel.

Wat dan wel?

Ik heb het antwoord niet.

Ik heb me in ieder geval uitgeschreven bij de meeste nieuwsbrieven van modebedrijven en merken. De meeste ja, niet allemaal. Dat kan ik nog niet aan.

nieuwe kledingkast

Het moet in deze kast passen

En ik heb dus heel veel kleding weg gedaan. Verkocht, weggegeven, in de textielcontainer. Mijn kleding moet passen in mijn nieuwe, tweedehands gekochte Ikea-kledingkast, hierboven op de foto. Een flinke kast (met lades, zo fijn!!) helemaal voor mij alleen! Het is toch te bezopen om nog meer kleding te hebben dan in deze grote kast past!

Dat is voorlopig mijn stelregel. En nee, Marie Kondo heb ik nog niet bekeken, ik weet dat het een Netflixhit is. Ik geloof dat je je dan moet afvragen of je blij wordt van een kledingstuk. Lastig… ik word er al heel snel, heel blij van namelijk…

Voor een ander weet ik wel hoe je dat doet

Ik heb opleidingen gedaan een paar jaar geleden om mezelf stylist te mogen noemen. Tja, voor een ander lijkt het me heel makkelijk om een efficiënte kleine garderobe samen te stellen. Maar voor mezelf?

Tja, hoe nu verder? Grote kans dat ik binnenkort weer kleding ga showen hier… En ja, dat vind ik soms ook wel lastig, want zo ben ik zelf ook een schakel in die vervuilende mode-industrie. Ook al zeggen de bedrijven waar ik mee werk dat ze zo duurzaam mogelijk produceren en dat de mensen die de kleding maken een goed leefloon krijgen.

Ik vind het ook nog steeds leuk om je te laten zien wat voor tofs er in grote maten tegenwoordig allemaal te vinden is. Dat je niet meer genoegen hoeft te nemen met dat wat past. En stiekem hoop ik dat jij iets verantwoorder kleding koopt, dan ik dat tot nu toe heb gedaan.

Grote kans dat ik na het publiceren van dit artikel, meteen een webshop in duik om mijn mandje vol te gooien…